Lukasz JaroszTo poezja pełnokrwista – wyrastająca z doświadczenia, wspierana przez uważne studiowanie zdarzeń i rzeczy, wywiedziona ze świadectw zmysłów. Poeta przywołuje chwile epifanicznego zachwytu, ale też nie ukrywa fascynacji ciemną stroną istnienia, zatem codzienność - odbierana jak cudowny dar - konfrontowana jest z kuszeniem przez demoniczne żywioły, zestawiana z plagami egzystencji, z ludzkimi dziejami wydanymi na działanie zła. Światem poetyckim Łukasza Jarosza rządzą opowieści, zawsze ciekawe, precyzyjnie skonstruowane, złożone z sekwencji epizodów o przejrzystej i sugestywnej dramaturgii. Liczy się tutaj dokładność relacji, wrażliwość oka, plastyczność przekazu, wymowa prawdy autentyku, skupienie na konkretach - opisywanych z uwagą i czułością. W tej „rzeczywistości dzielonej na wersy” mikrostudia przedmiotów, małe narracje liryczne raporty dotyczące zwykłej krzątaniny stają się rodzajem świeckiej liturgii, przekształcają się w rytuał, zyskują rangę prywatnych mitów(…)

Łukasz Jarosz, Pełna krew, Znak, Warszawa 2012

 

FINALIŚCI 2013